The Bathhouse in Tomashov or That's The Crux of The Matter. (About History of the Polish Midlands)

More and more often, the old buildings give way to the profitable construction projects.The building business is booming in Polish Midlands, so they are demolished and replaced by luxurious new buildings. An image of Wilkie Drawking.

At the end of March, the former Jewish bath house in Tomashov (Tomaszów Mazowiecki) was demolished. It was located on Grünberg Street (ul. Tkacka) and was one of the oldest buildings in the city. Count Antoni Ostrowski - the founder of Tomashov, gave the Jewish kehilla a development area in 1829, in which, among other things, this bath house was soon built.

In the early 19th century, a farm worker found iron ore in the vicinity of the later town of Tomashov. The first industrial plants and three smaller towns were soon founded by Count Tomasz Ostrowski.

The area of ​​present-day Central Poland was at that time covered by vast forests

… which stretched between the Vistula and Pilica rivers, where numerous wild game lived. However, all this was to start to change quite quickly. A group of Polish aristocracy and people from the government of the Congress Poland came up with some ideas to make this small piece of old Poland rich, which made us consider them visionaries.

The timing of such a venture was favorable: the customs border between Congress Poland and Russia was abolished, with the result that all Polish goods could be exported duty-free to Russia and the Far East. Poland should now be united with Russia not only by the common ruler.

The Polish state was defended by high protective tariffs against the huge superiority of Western Europe in the field of industry

And the idea of ​​the Polish high nobility was simple and ingenious: to use the unemployment that was raging at that time in Prussia and Saxony to found new industry. For example, clotheworkers in Lower Silesia and Lausitz were hired for Count Antoni Ostrowski. The Polish government hastened (as it did in Lodz) to help by providing the settlers with all the necessaries of life.

The new landlord, Count Tomasz Ostrowski, was a very wise and generous man, aware that charity begins at home. More than a hundred years later, the descendants of the first settlers remembered it. "In the city archives there is a certificate of assurances and foundations, which the landlord of Tomashov, count Anton Ostrowski, has vouched for the settlers of Tomashov." This histoical document contains 482 positions. Many citizens of Tomashov can still convince themselves today what donations their ancestors were made by the Count."

(Festschrift zur Erinnerung an das 100-jährige Jubiläum der 7-klässigen öffentlichen Rey-Volksschule Nr. 5 zu Tomaschow-Mazowiecki, edited by Rudolf Lembke, Tomaschow-Mazowiecki 1935, p. 10, 12 according to Polona Digital Library)

In particular, the noble of the noblemen had supported the religious life of his dear guests

He has established foundations for the Protestant settlers from Germany and for the Jews, through which the two communities received land (and a significant part of founds) for their temples and other facilities. The Catholics were able to count on the support of their then still very rich church, but he has supported them too with an amount of donations for their common goals and purposes, including for them who were most in need (the poor families).

In 1829 he gave to the worshippers of the Jewish community the property for the construction of the ritual bathing establishment

They used the asylum for more than one hundred years. In 1939 it was taken away from them, after the Third Reich’ German invasion of Poland. A few years later, the Jewish inhabitants of Tomashov were murdered by the Nazis.

The Jewish bathhouse was, surprisingly, located on the same street as the main institutions of the evangelical believers of Tomashov. Namely: their first church, the pastor's house and the Evangelical Lutheran elementary school (intended for the youngest children).

The street was first called (in the 1820s) Grünberg Street

because it was built by the settlers from the district of Grünberg (Lower Silesia), who mostly built themselves closed on this one road to keep their identity and cohesion. This meant no chauvinism; the Jews were tolerated there, the Polish culture exercised its attraction. In the early 20th century, this ethnic German community had been largely polonized. One fought on this street, which was then called Tkacka, for the Polish language in the school. Polish was introduced there in 1919 as the language of instruction, at the suggestion of the patriotic Protestant clergy.

The temple was built in the years 1823-1829, in neoclassical architectural style

About 1830, op. cit..

Even the presbytery and the elementary school building (the parish of St. Trinity) have been preserved to this day, on Kosciuszko Square, the national hero of Poland, Belarus and the United States of America..

The Tomashov men and women of Jewish faith had been very active in various spheres of life

Among other things, they contributed to the flourishing of art and culture in central Poland in the late 19th century and in the first half of the 20th century. Noteworthy in particular is the music and singing society Hasomir, which was founded in Tomashov.

After the Second World War, the former Jewish community building was nationalized by the Communists

... and quickly turned into a bathhouse accessible to the whole population of the city. Due to the extensive destruction of residential buildings during the war and the increased cultural level of the Polish people, the institution had been very popular among the urban population. This changed only in the 1960s and 1970s, when the modern prefabricated housing estates solved the worst sanitary and hygienic problems. In 1989 the bathhouse was closed and several meat shops opened in the same building.

You can often find the new residential buildings in the quiet, safe and silent landscape of prefabricated blocks of flats from the time of the People's Republic of Poland. An image of Wilkie Drawking.

In the 21st century the building was left to its own fate as long as it was finally ripe for breakage

It is to be expected that a building site won in this way will be sold very advantageously by the city administration to a Western European or North American construction company.

Das Badehaus in Tomaschow: Da liegt der Hase im Pfeffer (Aus der Geschichte Mittelpolens)

Immer öfter weicht der Altbau den Gewinn bringenden Bauvorhaben. In der Re-gel wird er, nach der entsprechenden Entscheidung der öffentlichen Hand oder eines Privatinhabers, umgehend abgerissen und durch die luxuriösen Neubauten ersetzt. Das Bild von Wilkie Drawking.

Ende März wurde das ehemalige jüdische Badehaus in Tomaschow (Tomaszów Mazowiecki) abgerissen. Es befand sich in der Grünberg-Straße (ulica Tkacka) und war eines der ältesten Gebäude der Stadt. Graf Antoni Ostrowski - der Gründer von Tomaschow, schenkte dem jüdischen Kehilla 1829 ein Entwicklungsgebiet, in dem unter anderem dieses Badehaus bald errichtet wurde.

In der frühen 19. Jahrhundert hat ein Landarbeiter Eisenerz in der Umgebung der späteren Stadt Tomaschow gefunden. Die ersten Industriewerke sowie drei kleinere Städte wurden demnächst durch den Grafen Tomasz Ostrowski gegründet.

Das Gelände des heutigen Mittelpolens war damals von gewaltigen Wäldern bedeckt

die sich zwischen den Flüssen Weichsel und Pilica hinzogen, in denen zahlreich Wildsau und Großwild lebte. Dies sollte sich aber ziemlich schnell ändern. Ein paar polnischen Hochadligen und die Regierung von Kongreßpolen haben ganz neue Wege gefunden, um das arme Rumpfpolen reich zu machen. Ihre Ideen waren visionär.

Der Zeitpunkt für solches Unternehmen war günstig: die Zollgrenze zwischen Kongreß-Polen und Russland wurde aufgehoben, was zur Folge hatte, daß alle polnischen Waren nach Russland und dem Fernen Osten zollfrei ausgeführt werden konnten. Polen sollte nun nicht nur durch gemeinsamen Herrscher mit Russland vereint werden.

Der polnische Staat wurde durch hohe Schutzzölle gegen die riesige Überlegenheit Westeuropas auf dem Gebiet der Industrie verteidigt

Und die Idee der polnischen Hochadligen war einfach und genial: die damals in Preußen und Sachsen wütende Arbeitslosigkeit zu nutzen, um neue Industrie zu gründen. So wurden für den Grafen Antoni Ostrowski Tuchmacher in Niederschlesien und in Lausitz angeheuert. Die polnische Regierung eilte (wie sie das in Lodsch gemacht hat) mit Hilfe, indem sie die Siedler mit allem Lebensnotwendigen bescherte.

Der neue Grundherr, der Graf Tomasz Ostrowski, war ein sehr kluger und großzügiger Mann. Mehr als ein hundert Jahre später erinnerten sich daran die Nachkommen der ersten Siedler. "Im Stadtarchiv befindet sich ein 'Ausweis der Zusicherungen und Stiftungen, die der Grundherr von Tomaschow, Graf Anton Ostrowski, den Ansiedlern von Tomaschow verbürgt hat '. Dieser Ausweis enthält 482 Positionen. Mancher Tomaschower Bürger kann sich heute noch davon überzeugen, welche Zuwendungen seinen Vorfahren vom Grafen gemacht wurden."

(Festschrift zur Erinnerung an das 100-jährige Jubiläum der 7-klässigen öffentlichen Rey-Volksschule Nr. 5 zu Tomaschow-Mazowiecki, bearbeitet von Rudolf Lembke, Tomaschow-Mazowiecki 1935, S. 10, 12 nach Polona-Digitalbibliothek)

Insbesondere hatte der edle Hochadlige das religiöse Leben seiner lieben Gäste unterstützt

Er hat für die Evangelischen und für die Juden Stiftungen gegründet, im Rahmen von denen die beiden Gemeinschaften Grundstücke für ihre Tempel und andere Einrichtungen bekamen. Die Katholiken konnten dabei auf die Unterstützung ihrer damals noch sehr reichen Kirche zählen, trotzdem hat er auch sie mit mehreren Schenkungen für die gemeinschaftliche Ziele und Zwecke, auch die Not leidenden Familien, unterstützt.

So hat er 1829 den Gläubigen der jüdischen Gemeinde den Grundstück für den Bau der ritualen Badenanstalt geschenkt

Sie benutzten den Anstalt mehr als ein hundert Jahre lang. 1939 wurde er ihnen, nach dem reichsdeutschen Überfall auf Polen, weggenommen. Ein paar Jahre später wurden die jüdischen Einwohner von Tomaschow durch Hakenkreuzler ermordet.

Der jüdische Badeanstalt befand sich, erstaunlicherweise, auf der selben Straße wie die wichtigsten Einrichtungen der evangelischen Gläubigen von Tomaschow. Nämlich : ihre erste Kirche, der Pfarrerhaus und die evangelisch-lutherische Volksschule (für die jüngsten Kinder bestimmt).

Die Straße wurde zuerst (in den 1820ern) Grünberg-Straße genannt

weil sie durch die Ansiedler aus dem Kreis Grünberg (Niederschlesien), die bauten sich meistens geschlossen an dieser einen Straße an, um ihre Identität und Zusammenhalt aufzubewahren, gebaut worden war. Dies bedeutete keinen Chauvinismus; die Juden waren dort geduldet, die polnische Kultur übte ihre Anziehungskraft. In der frühen 20. Jahrhundert war diese deutschstämmige Gemeinschaft weitgehend polonisiert worden. Man kämpfte auf dieser Straße, die Tkacka genannt wurde, um die polnische Sprache in der Schule. Die wurde dort 1919 als Unterrichtssprache, auf Anregung der patriotischen evangelischen Geistlichkeit, eingeführt.

Der Tempel wurde in den Jahren 1823-1829 im neoklassizistischen Stil erbaut

Etwa 1830, op. cit..

Auch das Presbyterium und das Gebäude der Volksschule (die Gemeinde zu Sankt Trinitatis) sind bis heute, am Kosciuszko-Platz, des Nationalhelden von Polen, Weißrussland und den Vereinigten Staaten von Amerika erhalten geblieben.

Die Tomaschower Männer und Frauen der jüdischen Glaube waren in verschiedenen Lebensbereichen sehr aktiv gewesen

Sie haben unter anderem ihr Beitrag zum Aufblühen der Kunst und Kultur in Mittelpolen in dem späten 19. Jahrhundert sowie in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts geleistet. Dabei ist insbesondere der Musik- und Gesangverein Hasomir nennenswert, der in Tomaschow gegründet wurde.

Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde das ehemalige Gebäude der jüdischen Gemeinde durch die Kommunisten verstaatlicht

... und kurzerhand zu einem für die ganze Bevölkerung der Stadt zugänglichen Badeanstalt verwandelt. Infolge der umfangreichen Zerstörung der Wohngebäude während des Krieges sowie des erhöhten Kulturniveau des polnischen Volkes war der Anstalt bei der Stadtbevölkerung sehr beliebt gewesen. Dies änderte sich erst in den 1960ern und 1970ern, als die modernen Plattenbausiedlungen die schlimmsten sanitären und hygienischen Probleme gelöst haben. 1989 wurde der Badeanstalt geschlossen und in demselben Gebäude man hat mehrere Fleischladen eröffnet.

Nicht einmal ist das neue Wohngebäude in der der ruhigen, sicheren und stillen Landschaft von Wohnplattenbauten aus der Zeit der Volksrepublik Polen zu fin-den. Das Bild von Wilkie Drawking.

Im 21. Jahrhundert man hat das Gebäude sich selbst überlassen

So lange als es schließlich bruchreif wurde. Es ist vorauszusehen, dass ein dadurch gewonennes Baugelände durch die Stadtverwaltung sehr vorteilhaft an ein westeuropäisches oder nordamerikanisches Bauunternehmen verkauft wird.

Łaźnia w Tomaszowie czyli w tym sęk jak… (Z dziejów Polski Środkowej)

Coraz częściej stare budownictwo ustępuje miejsca dochodowym projektom budowlanym. Z reguły po odpowiedniej decyzji sektora publicznego albo prywatnego właściciela natychmiast się je wyburza i zastępuje luksusowymi nowymi budynkami. Zdjęcie: Wilkie Drawking.

Pod koniec marca została wyburzona dawna łaźnia żydowska w Tomaszowie Mazowieckim. Mieściła się przy ulicy Tkackiej i była zarazem jednym z najstarszych budynków w tym mieście. W roku 1829 hrabia Antoni Ostrowski — założyciel Tomaszowa, przekazał gminie żydowskiej teren pod zabudowę, gdzie wkrótce powstała m. in. ta łaźnia.

Na początku XIX wieku pewien robotnik rolny znalazł rudę żelaza w pobliżu późniejszego miasta Tomaszów. Hrabia Tomasz Ostrowski założył tam niebawem pierwsze zakłady przemysłowe oraz trzy niewielkie miasta.

Obszar dzisiejszej środkowej Polski porastały w tym czasie ogromne puszcze

które rozciągały się między Wisłą a Pilicą. Żyło w nich mnóstwo dzików oraz grubej zwierzyny. To wszystko miało się jednak zacząć dość szybko zmieniać. Pewna grupa spośród polskiej arystokracji i ludzi z rządu Królestwa Kongresowego wpadła na pomysł na wzbogacenie tego małego kawałka dawnej Polski, który sprawił, że uważamy ich obecnie za wizjonerów.

Okres, w którym podjęto ten śmiały eksperyment społeczny i gospodarczy sprzyjał tym co go rozpoczęli. Granica celna między tzw. kongresówką a Rosją została zniesiona, w wyniku czego wszystkie polskie towary mogły być bezcłowo eksportowane do Rosji i na Daleki Wschód. Polska miała teraz zostać zjednoczona z Rosją nie tylko wskutek tego, że oba kraje miały wspólnego władcę.

Państwa polskiego broniły wysokie cła ochronne, wymierzone przeciwko ogromnej przewadze Europy Zachodniej w dziedzinie przemysłu

Pomysł polskiej arystokracji był prosty i genialny: wykorzystać bezrobocie, które szalało w tym czasie w Prusach i Saksonii, aby zbudować nowy przemysł. Tak więc sukiennicy z Dolnego Śląska i Łużyc zostali zwerbowani do pracy w zakładach tworzonych przez hrabiego Antoniego Ostrowskiego. Polski rząd pospieszył (podobnie jak w Łodzi) z pomocą, dostarczając osadnikom wszystkich najbardziej niezbędnych do życia rzeczy za darmo, na własny koszt.

Nowy właściciel ziemski, hrabia Tomasz Ostrowski, był niezwykle mądrym i hojnym człowiekiem. Ponad sto lat później pamiętali o tym potomkowie pierwszych osadników. „W archiwach miejskich znajduje się zaświadczenie o poręczeniach i fundacjach, które właściciel Tomaszowa, hrabia Anton Ostrowski, dał w naszym mieście osadnikom. Ten rejestr zawiera 482 pozycje. Wielu mieszkańców Tomaszowa wciąż może się przekonać o tym jakie dary otrzymali od hrabiego ich przodkowie.”

(Festschrift zur Erinnerung an das 100-jährige Jubiläum der 7-klässigen öffentlichen Rey-Volksschule Nr. 5 zu Tomaschow-Mazowiecki, oprac.: Rudolf Lembke, Tomaschow-Mazowiecki 1935, s. 10, 12 według numeracji PDF biblioteki cyfrowej Polona)

W szczególności ten szlachetny arystokrata wspierał życie religijne swoich drogich gości

Założył fundacje dla protestantów i Żydów, dzięki którym obie społeczności otrzymały ziemię pod swoje świątynie i inne ważne dla nich obiekty. Katolicy mogli liczyć na wsparcie ich wciąż jeszcze bardzo bogatego Kościoła, ale wspierał również ich rozmaitymi darowiznami na rzecz wspólnych celów, w tym dla tych, którzy byli najbardziej potrzebujący (biedne rodziny).

W 1829 r. przekazał wiernym gminy żydowskiej na własność plac pod budowę łaźni rytualnej

Wyznawcy judaizmu korzystali z niej przez ponad sto lat. W 1939 r. została im odebrana w wyniku agresji Trzeciej Rzeszy Niemieckiej na Polskę. Kilka lat później żydowscy mieszkańcy Tomaszowa zostali wymordowani przez hitlerowców.

Rzecz zaskakująca; żydowska łaźnia znajdowała się na tej samej ulicy, co główne instytucje wiernych ewangelickich Tomaszowa. Mianowicie: ich pierwszy kościół, dom pastora i luterańska szkoła podstawowa (przeznaczona dla najmłodszych dzieci).

Ta ulica zwała się z początku Zielonogórska (Grünberg-Straße)

Została bowiem założona przez osadników z okręgu Zielonej Góry (na Dolnym Śląsku), większość z których pobudowała się na jednej i tej samej ulicy, by zachować swoją tożsamość i łącząca ich solidarność. Nie oznaczało to żadnego szowinizmu. Żydzi byli tam tolerowani, zaś kultura polska wywierała coraz większy wpływ na życie codzienne i poglądy. Nazwano tę ulicę Tkacką, a zamieszkała ją społeczność w dużej mierze się spolszczyła. Walczyła o prawo do używania języka polskiego w szkole. W roku 1919, z inicjatywy patriotycznego duchowieństwa ewangelickiego, polski został wprowadzony jako język nauczania w tamtejszej szkole podstawowej.

Świątynia została zbudowana w latach 1823-1829 w stylu neoklasycystycznym

Około roku 1830, op. cit..

Również plebania i budynek szkoły ludowej (zbór pod wezwaniem Świętej Trójcy) zachowały się do naszych czasów na placu Kościuszki – bohatera narodowego Polski, Białorusi i Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Tomaszowscy mężczyźni i kobiety wyznania mojżeszowego byli bardzo aktywni w różnych dziedzinach życia

Przyczynili się między innymi do rozkwitu kultury i sztuki w środkowej Polsce pod koniec XIX i w pierwszej połowie XX wieku. Na wzmiankę zasługuje zwłaszcza towarzystwo muzyczno-śpiewacze Hazomir, które powstało w Tomaszowie.

Po drugiej wojnie światowej komuniści bez ceregieli upaństwowili ten budynek

… dawnej gminy wyznania mojżeszowego i przekształcili go w zakład kąpielowy dostępny dla wszystkich mieszkańców miasta. Ze względu na duże zniszczenia i niską jakość ówczesnych zasobów mieszkaniowych, a z drugiej strony szybko rosnący poziom kultury narodu polskiego, ten zakład cieszył się ogromną popularnością wśród ludności. Zmieniło się to dopiero w latach 60. i 70. XX wieku, kiedy nowoczesne wielkopłytowe osiedla mieszkaniowe rozwiązały kilka wielkich problemów sanitarnych i higienicznych. W 1989 roku łaźnia została zamknięta, a w tym samym budynku otwarto kilka sklepów mięsnych.

Nowe budynki mieszkalne można często znaleźć w krajobrazie cichych, bezpiecznych i spokojnych wielkopłytowych osiedli mieszkaniowych z czasów PRL. Zdjęcie: Wilkie Drawking.

W XXI wieku budynek pozostawiono samemu sobie

Tak długo aż w końcu nadawał się już tylko do wyburzenia. Należy się spodziewać, że pozyskany w ten sposób plac budowy zostanie nader korzystnie sprzedany przez administrację miasta jakiejś firmie budowlanej z Europy Zachodniej albo Ameryki Północnej.

British historian and columnist Arthur Bryant, exaggerated British pride and the mirthless chuckle of history

In the year 1938 Britain was no longer the admiration of the world, except for her automotive industry, and this flourished thanks to one man: William Richard Morris, Viscount of Nuffield. He was another, the British Henry Ford, so everything seemed to be possible for his Nuffield Organisation. The Organisation produced more and more motorcars, like this MG PA-based racer, with a still unique in Europe reputation for producing high-quality cars and a policy of cutting prices.

Lothar Spurzem (edited by Alchemist-hp) - Own work, CC B-Y 2.0

You may read in the English language Wikipedia that: "Bryant was in fact a Nazi sympathiser and fascist fellow-traveller, who only narrowly escaped internment as a potential traitor in 1940." That's unfortunately a phoney information. The judgement of his attitude as "English romantic exceptionalism" seems to be far more accurate. So, it would be much better to read some of his own opinions.

“The huge allocations for the material of war that Britain has been making over the past few months bring fear of another world war to the hearts of many.”

“But the past policy of Britain, when she tried by example to induce the other nations of the world to work for peace by disarming, brought feelings of greater alarm to the majority of the peoples of the Empire.” So much introduction to the subject, from the then time Australian press, and now some another phrases, depicting these remarkable views.

(Rearmament, The Beaudesert Times (Qld. : 1908 - 1954), Fr. April 30 1937, p. 4)

“Mr. Arthur Bryant, writing in the "London Illustrated News," commends rearmament, and in doing so draws a vivid picture of the wealthy British Empire, in a weakened state, being ravaged by a pack of avaricious wolves, who wreck the whole of present-day civilisation in their mad, greedy lust. He says it is no doubt a fine thing that Britain should at last be rearming.”

“In this world there can only be peace when wealth and power are in the same hands.”

“Once let them be divided and an ugly scramble is certain to ensue.” He made it clear that all countries that only want to take over a number of economically undeveloped British colonies are rogue states too.

“So long, for instance, as the temporal power is as firmly maintained as it is in England, no man is likely to covet the works of art in the National Gallery. But abolish the Metropolitan Police Force in the name of human brotherhood and the steps of the National Gallery would probably run red with the blood of art dealers and collectors.”

Then he compared all other nations to farm labourers who could not accumulate wealth in their lifetime, due to their inborn stupidity

Even if such peoples could divide all British protected areas among themselves, he did not believe that they could do anything about it. “A British Empire unarmed is, therefore, a standing temptation to every necessitous nation. To keep it unguarded is like leaving money on the dressing-table of a house whose servants are notoriously in want of it. So a Britain rearmed will be a Britain that has ceased to be an incitement to a war of partition, and that at least will be very much to the world's good. For however we came by our [colonial] possessions, they are infinitely of more use to mankind when peaceably preserved in one strong hand than when snatched and fought for by many weak ones.” So, now we could much better understand why the Munich conference has provided peace for tomorrow, but not for the day after tomorrow.

Then, as if to soften the bad impression among the numerous foreigners who had knowledge of English at that time already, the later Sir Arthur added: “We must be realists in a world of realists.”

Bryant's further arguments were also a hint for British politicians, or rather they were a reflection of the views of the Britain' and her dominions deep staters

“But there are one or two other considerations which even realists must take into account. It is right that we should prepare for war in order to remove the temptation of war. But it is not right that we should prepare for war in order to have war. And there is more than a tendency in Britain to-day to talk of our war-like preparations as though they were an inevitable and even rather exciting prelude to war itself. [...]

For the greatest enthusiasts for this new Armageddon — like the last, a war to end war — are the extreme pacifists of a few years ago. These dyed-in-the-wool heroes of Geneva and the Albert Hall look round like Hotspur and ask for blood.”

The then famous publicist did not hesitate to explain the purpose of all the British rearmament

At the same time, the principle was clear to him; fools and the weak nations must be leaved to the wolves. “For it would appear that the war that is to come is not to be fought in defence of threatened national interests, but for something far nobler — the cause of collective security. It is to be a crusade, and one in which a rearmed Britain is to play a leading and glorious role. An outbreak of hostilities in a remote corner of Europe is to be followed, in the name of human goodwill and reason, by a world war. The misery of a few thousands is to become the misery of millions.”

It was really ironical!

The Britishers, at these crucial moments in the world history, have unbelievably overestimated their powers and possibilities. In connection with this they have made the decision not to voluntarily cede a single square mile from their empire to other European countries or to Japan. On the basis of this false premise, Britain’s upper class has probably chosen to wage new great war, only for preserving the command of the sea.

The consequences of such policies couldn’t be other as only devastating. As a result of the second huge clash between the Prussian-German spirit of extreme discipline and sacrifice and the Anglo-Saxons, the winners also were losers. The British Empire, formed for the previous three hundred years, has ceased to exist within the next thirty years. Sir Arthur Bryant, the historian of his country, should live his earthly life long enough to see the dissolution of the largest world state in world history and to praise it's pitiful end as a reasonable and useful thing.

Warum seid ihr Mädel so sexy?! Wie die Mittelschülerinnen aus Kalifornien 1938 Japan schockierten

Bereits in der Zwischenkriegszeit wurden die amerikanischen Mädchensportmannschaften wegen ihrer kurzen Hosen weltweit bekannt. Nein, ihre Shorts, die ihren Körper vom Schwitzen schützten, um die schönen jungen Sportlerinnen kühl und trocken zu halten, waren nicht so kurz wie wenige Jahrzehnte später, und in den meisten Fällen bis heute. (Ein Bildfenster aus dem YouTube-Video: Vintage All-American Girls Baseball Game, Lockport IL 2015)

Junge Frauen oder die Mädel in kurzen Volleyball-, Basketball- oder Baseball-Hosen während eines Turniers zu sehen, wurde damals nicht weltweit akzeptiert. Zum Beispiel …

In Japan erließ die Polizei auf Ersuchen der örtlichen Abteilung der Internationalen Liga der Frauenfreundschaft eine neue Verordnung

Diese Verordnung untersagte es Mädchen aus den Vereinigten Staaten, Sportbekleidung zu tragen, die sie jenseits des Ozeans verwendeten. Die kalifornische Frauensportmannschaft (ein Softballteam für Mädchen aus Hollywood) musste bei einer Reihe von Gesellschaftsspielen und Turnschau unter den Söhnen der aufgehenden Sonne eine 3 Zoll längere Turnhosen tragen.

Dafür gab es eine durchaus vernünftige Erklärung. Nach den organisierten japanischen Frauen (ihre Gesellschaft war übrigens sehr beliebt und für die Sache der Emanzipation der Frauen ausgezeichnet): „Die Hände der liebäugelnden. Männer jenseits des Ozeans sind eine Sache, aber diese hier eine ganz andere," (SHORTS ARE TOO SHORT — JAPS, "Evening Independent“, Sankt Petersburg, Florida, 6. Oktober 1939, S. 9) Oder war es ein Vorurteil, vielleicht auch ein Teil der japanisch-angelsächsischen Spannungen jener Zeit? Eher nein, denn:

Die Frage von kurzen Turnhosen (manchmal sind das einfach die sehr kurzen, schwarzen Unterhosen) in Mädchen- oder Frauenmannschaften ist auch heute umstritten

Unglücklicherweise (ich schreibe aus dem Standpunkt eines Mannes ausgehend) es ist durchaus möglich, dass im Fall der weiblichen College-Spieler lange Turnhosen die kurzen in absehbarer Zukunft allmählich verdrängen, doch zum Glück nicht überall.

Sie können übrigens sehen, wie sich die Zusammensetzung der Bevölkerung in den USA verändert hat. Derzeit stellen die Mehrheit der Basketball- oder Handballspieler in vielen Mittelschulen keine weißen Mädchen mehr dar.

Dlaczego wy dziewczyny jesteście takie seksowne?! Jak uczennice szkoły średniej z Kalifornii zszokowały Japonię w 1938 roku

Już w okresie międzywojennym amerykańskie zespoły sportowe dziewcząt stały się znane na całym świecie z powodu ich krótkich spodenek. Nie, ich szorty ściągające pot z ich ciał, aby ochłodzić piękne, młode sportówki I utrzymywać ich ciała suche, nie były tak krótkie jak kilka dziesięcioleci później, a w większości przypadków do dzisiaj. (Zrzut ekranu z filmu z YouTube: Vintage All-American Girls Baseball Game, Lockport IL 2015)

Oglądanie młodych kobiet albo nastolatek w krótkich spodenkach do siatkówki, koszykówki lub bejsbolu podczas turnieju nie cieszyło się wówczas uznaniem na całym świecie. Na przykład ...

W Japonii, na wniosek tamtejszego oddziału Międzynarodowej Ligi Przyjaźni Kobiet, policja wydała nowe zarządzenie

To zarządzenie zabroniło dziewczętom ze Stanów Zjednoczonych noszenia takiej odzieży sportowej, jakiej używały u siebie. Drużyna sportowa kobiet z Kalifornii (dziewczęca drużyna softballowa z Hollywood) została zobowiązana do noszenia krótkich spodenek o 3 cale dłuższych podczas serii meczów towarzyskich i pokazów gimnastycznych wśród synów Wschodzącego Słońca.

Można to było wyjaśnić w jak najbardziej rozumny sposób. Według zorganizowanych japońskich kobiet (ich stowarzyszenie było, tak nawiasem, bardzo popularne i zasłużone dla sprawy emancypacji kobiet): "Pożądliwe spojrzenia i ręce mężczyzn za morzem to jedno, ale tu to całkiem co innego" (SHORTS ARE TOO SHORT — JAPS , tzn. TE KRÓTKIE SPODENKI SĄ ZA KRÓTKIE – POWIADAJĄ JAPOŃCY, "Evening Independent", St-Petersburg, Floryda, 6 października 1939 r., s. 9) Czy było to uprzedzenie lub część japońsko-anglosaskich napięć tamtych czasów? Raczej nie, ponieważ:

Sprawa krótkich spodenek dziewczęcych i kobiecych drużyn sportowych okazuje się skomplikowana także w dzisiejszych czasach

Niestety (piszę z punktu widzenia mężczyzny), w przypadku koszykarek ze szkół średnich i wyższych, długie szorty mogą ostatecznie zająć miejsce krótkich. Zaś na szczęście nie wszędzie.

Przy okazji można zauważyć jak bardzo zmienił się skład ludności w USA. Obecnie w wielu szkołach średnich większość koszykarek lub piłkarek ręcznych to nie są już białe dziewczyny.

Why you are so sexy girls?! How the co-eds from California shocked Japan in 1938

Already in the inter-war period the American girls sport teams became world-wide known because their short shorts. No, theirs shorts pulling sweat away from their bodies to keep the beautiful young sportswomen cool and dry, were not so short as few decades later, and in most cases till today. (Screenshot from YouTube video: Vintage All-American Girls Baseball Game, Lockport IL 2015)

To see young women or teenage girls in short volleyball, basketball or baseball shorts during a tournament was not world-wide accepted at that time. For example ...

In Japan, on request of the local International Woman's Friendship league a new police decree was issued

This decree prohibited girls' team from United States to wear such sports clothing as they used at home. The women sport team from California (girls' softball team from Hollywood) was obliged to wear three inches longer shorts during its exhibition series among the sons of the Rising Sun.

There was perfectly reasonable explanation behind that. According to organized Japanese women (their society was, besides. very popular and distinguished for the cause of womens’ emancipation): “Hands across the sea are one thing, but this is quite an other,” (SHORTS ARE TOO SHORT — JAPS, “Evening Independent”, St-Petersburg, Florida, Oct. 6, 1939, p. 9) Or was it a prejudice or a part of Japanese-Anglo-Saxon tensions of that time? Rather not, because:

The issue of short shorts in girls or women's sport teams turns out to be complicated also nowadays

Unfortunately (I’m writing from a man's point of view), for college basketball players, long shorts might finally be taking a seat. And fortunately, not everywhere.

By the way, you can see how the composition of the population in the US has changed. At present time, in many high schools the majority of basketball or handball players are no longer white girls.